Joe, τι κάνεις;
Πεινάω.
Μη φας ζάχαρη. Θα σε κρατήσει ξύπνιο.
Αν αυτό το πράγμα δεν γίνει,
δεν θέλω να βρίσκομαι εδώ για κλήσεις συμπάθειας, εντάξει;
Γι αυτό θα φύγουμε από δω.
Θα νοικιάσουμε ένα σπιτάκι στο Maine, και θα καθόμαστε μπροστά στο τζάκι.
Αυτό ακούγεται ευχάριστο.
Μετάφραση: Calamity Jane
- Μη. -Μη τι;
Μην κάνεις ότι ενδιαφέρεσαι για σεξ, επειδή είσαι στην τσίτα.
Έλα, ένα γρήγορο.
- Θα μας βοηθήσει να κοιμηθούμε. -Εγώ κοιμόμουν.
Δεν θάπρεπε. Δεν είναι φυσιολογικό.
Έλα, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα. Απλά θα είσαι ξαπλωμένη.
Θεέ μου.
- Joe, αυτό είναι παθητικό. -Ναι. Παθητικό.
Με την πραγματική έννοια της λέξης. Πάθος...
Έρως.
Καλά. Έλα.
Φαντάσου ότι είμαι ένας νέος,
αγράμματος παιδαράς που σε βρήκε να λιάζεσαι γυμνή στην παραλία.
Το μεγάλο του χέρι είναι μαυρισμένο,
με ξανθιές τρίχες,
το μεσαίο του δάχτυλο να εξερευνά απαλά...
Τώρα βγάζει έξω το τεράστιο,
διογκωμένο πουλί του.
Θεέ μου, Joe, φτάνει!
Εμπρός;
Μιλώ στον κύριο Joseph Castleman;
Μάλιστα.
Είμαι ο κύριος Arvid Engdahl
από το Ίδρυμα Nobel στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.
Υποθέτω ότι δεν είναι κάποιο αστείο;
Όχι, Mr. Castleman, σας βεβαιώ.
Αν θέλετε, θα σας δώσω το νούμερο εδώ,
και μπορείτε να μας καλέσετε.
Όχι, δεν χρειάζεται, ευχαριστώ.
Θεέ μου!
Κοιτάξτε, πριν συνεχίσετε,
θα ήθελα η σύζυγός μου να ακούει στο άλλο τηλέφωνο.
- Σας πειράζει; - Ναι, φυσικά, θα περιμένω.
Θεέ μου.
Χαίρετε. Ακούω.
- Χαίρετε, Mrs. Castleman. Εσείς είστε; - Μάλιστα.
Mr. Castleman, είστε κι εσείς ακόμα στη γραμμή;
Μάλιστα.
Είναι μεγάλη μου τιμή και ευχαρίστηση να σας αναγγείλω, Mr. Castleman,
ότι επιλεγήκατε να λάβετε το βραβείο Nobel Λογοτεχνίας αυτής της χρονιάς.
Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Mr. Castleman, χαιρόμαστε πολύ που σας δίνουμε αυτό το βραβείο.
Η καριέρα σας έχει μια σημαντική πορεία προς αυτό.
Δεν γράφετε μόνο
με απίστευτη οικειότητα, πνεύμα και βάθος,
έχετε επίσης αμφισβητήσει το λογοτεχνικό σχήμα με τρόπους
που θα επηρεάσουν τις μελλοντικές γενιές συγγραφέων.
Κάτι έπρεπε να λάβω για όλες τις γκρίζες τρίχες στο μούσι μου.
Όντως, ναι.
Και σας ευχαριστώ που το κάνετε, εκ μέρους όλου του κόσμου.
Mrs. Castleman.
Μάλιστα.
Πρέπει να ξέρετε, ότι ο σύζυγός σας θα διώχνει τους δημοσιογράφους απόψε,
γι αυτό σας συμβουλεύω να επιβλέπετε τις κλήσεις του,
διότι γίνεται πολύ εξαντλητικό.
Ναι, θα τον φροντίσω.
Mr. Castleman, είμαι σίγουρος ότι θα θέλετε να κάνετε κι εσείς μερικά τηλεφωνήματα,
γι αυτό θα σας αφήσω να γιορτάσετε.
Θα επικοινωνήσουμε αργότερα για τις λεπτομέρειες.
Και πάλι, τα θερμά μας συγχαρητήρια.
Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
-Αντίο. - Αντίο.
Αντίο.
Πήρα το Nobel!
Τι;
Joanie, είμαι...
-Κάνω χαζομάρες. - Όχι, πρέπει να κάνω ένα ντους.
Έχουμε μεγάλη μέρα. Κατέβα κάτω.
Έλα.
Joan.
Ωραία.
Ώστε πάτε στη Στοκχόλμη;
-Πότε; -Το Δεκέμβριο.
Θα κάνει ψόφο εκεί.
-Ο Joe θα σου αγοράσει γούνα; -Όχι.
Όχι, νομίζω ότι θα είμαι όπως η κάθε σωστή Πρώτη Κυρία
και θα τη βγάλω με ένα καλό υφασμάτινο παλτό.
Joanie, έλα εδώ. Έλα.
- Γεια σου, Hal. -Γεια σου, Joan.
-Δείχνεις υπέροχη όπως πάντα. - Ευχαριστώ, Hal. Πολύ γλυκό.
- Είναι εδώ οι New York Times . -Αλήθεια;
Πες της.
Θα δώσουν στον άντρα σου το εξώφυλλο του κυριακάτικου Magazine.
Θα ακυρώσουν ένα άρθρο για τον Bill Clinton για χάρη του.
Θα είναι σαν εκείνες τις λήψεις του Avedon;
Που φαίνονται όλοι οι πόροι;
Ακριβώς, φίλε μου.
Θεέ μου, είναι τόσο εξωπραγματικό.
-Πώς είμαι; -Είσαι μια χαρά.
- Ψίχουλα; Τρίχες στη μύτη; -Όχι.
- Όλα καλά; -Όλα καλά.
Joanie, πες μου ότι αυτό δεν είναι ένα μεγάλο, χοντρό αστείο.
Είναι όλο αλήθεια, αγάπη μου.
Ανάσανε.
- Joe, έλα, σε περιμένουμε. -Πάμε.
Ας το κάνουμε.
Γεια σου, μωρό του μωρού μου.
- Χρειάζομαι έναν υπνάκο. -Καημένη μαμάκα.
Λοιπόν, αρνάκι μου.
-Ήρθες. -Ναι, συγγνώμη που άργησα.
Έψαχνα καλά πούρα για να δώσω στον μπαμπά.
Εγώ δεν του πήρα τίποτα. Έπρεπε;
Αγάπη μου, όχι. Τον έχουν φορτώσει αρκετά.
- Γεια σου, μαϊμουδάκι. -Γεια σου, αδελφούλα.
Γεια σου, ανθρωπάκι.
David.
Ήθελα να σου πω.
Ο πατέρας σου μού έδειξε το διήγημά σου.
Ναι;
Νομίζω ότι είναι γραμμένο πολύ όμορφα.
Τι είπε εκείνος;
Δεν το συζητήσαμε ακόμα.
-Λίγο ακόμα, παρακαλώ. -Γεια σου.
Τέλεια.
Δείχνεις μια χαρά, Joe.
Mr. Castleman.
Ωραία.
David, μόλις ήρθες;
Ναι.
Συγχαρητήρια, μπαμπά.
Τι είναι αυτό;
Είναι Maduros.
Θεέ μου.
- Είναι καταπληκτικά. -Κανένα πρόβλημα.
Τι ωραίο δώρο. Σ' ευχαριστώ, David.
Βλέπω ότι ακόμα καπνίζεις.
- Σε νοιάζει; -Και βέβαια με νοιάζει.
Θα ήθελα να ζήσεις περισσότερο από μένα.
- Λοιπόν, διάβασες το κομμάτι μου; -Ναι, θα μιλήσουμε.
Δηλαδή είναι χάλια;
Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί αποφεύγεις εμφανώς το θέμα.
Όχι, έχω αλλού το μυαλό μου αυτή τη στιγμή.
Κοίτα, θα μιλήσουμε όταν η στιγμή είναι κατάλληλη.
- Εντάξει; -Ναι, εντάξει.
Σε παρακαλώ, πήγαινε να βοηθήσεις τη μητέρα σου.
-Όχι, Joan, άσε εμένα. -Όχι...
-Σε παρακαλώ, διασκέδασε εσύ. -Joanie.
Εδώ, Joanie. Έλα.
Ορίστε, λίγη σαμπάνια. Πού είναι η Susannah;
Εκεί.
Μπαμπά, εδώ είμαι.
Έλα. Πάρε ένα ποτήρι.
Δεν πίνω.
Ένα ποτήρι σαμπάνια δεν θα βλάψει το μωρό, πίστεψέ με.
- Ησυχία, παρακαλώ. -Ας το κάνουμε.
Joe.
Παραθέτω ένα απόσπασμα από το Meditations of Quixote,
"Εγώ είμαι εγώ, συν αυτά που με περιβάλλουν,
"και αν δεν διατηρήσω τα τελευταία,
"δεν θα διατηρήσω τον εαυτό μου."
Σήμερα, είμαι ο ευτυχέστερος άνθρωπος.
Έχω την υγεία μου συν-πλην μερικά μπαϊπάς.
Έχω εσάς, τους υπέροχους φίλους μου, τους πάντα περίεργους μαθητές μου,
τον γιο μου, David, την πανέμορφη κόρη μου, Susannah,
και ένα μελλοντικό εγγόνι,
που αυτή τη στιγμή αιωρείται χαρούμενο στο αμνιακό υγρό της μητέρας της.
Και επίσης...
Επίσης έχω την πανέμορφη σύζυγό μου, Joan, την αγάπη της ζωής μου.
Joan, έλα εδώ. Η αγάπη της ζωής μου.
Χωρίς αυτή τη γυναίκα,
δεν είμαι τίποτα.
Βασικά, το μεγαλύτερο επίτευγμά μου είναι,
που έπεισα αυτή τη γυναίκα να με παντρευτεί.
- Hal, πες του να τελειώνει. -Όχι.
Στον Joseph Castleman,
που, κατά τη γνώμη μου, είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή συγγραφέας τους 20ου αιώνα.
Στον Joe!
- Στον μπαμπά. -Στον Joe!
Σας ευχαριστώ όλους.
Θα θέλατε άλλο ένα μπισκότο, Mr. Castleman;
Ναι, φυσικά.
Από πού είστε;
-Από το Cambridge. - Ωραία.
-Έχετε πάει; -Όχι.
Θα θέλατε άλλο ένα μπισκότο, Mrs. Castleman;
Όχι, ευχαριστώ.
- Θέλεις αν δαγκώσεις απ' το δικό μου; -Όχι, ευχαριστώ.
-Θέλεις άλλο ένα μαξιλάρι; -Έχω.
Θέλεις να ρίξεις μια ματιά σε αυτό;
Θέλω ειλικρινά να λύσω το σταυρόλεξό μου.
Με συγχωρείτε, Mr. Castleman.
Είναι ένας κύριος πίσω
που λέει ότι σας ξέρει και θα ήθελε να σας χαιρετήσει.
Ο Nathaniel Bone;
- Πείτε του... -Συγγνώμη που διακόπτω.
Ευχαριστώ.
Ήθελα μόνο σε συγχαρώ.
Γεια σου, Nathaniel.
Φαντάζομαι ότι δεν πας στη Στοκχόλμη μόνο για τη ρέγγα τουρσί.
Όχι, δεν θα έχανα με τίποτα το βραβείο σου.
Είναι πραγματικά ένα εκπληκτικό κατόρθωμα, Joe.
Δεν πρόκειται για το βραβείο, Nathaniel.
Είναι να πάρεις θάρρος για να γράψεις το επόμενο βιβλίο.
Οπωσδήποτε. Γι αυτό είσαι αυτός που είσαι.
Να συγχαρώ κι εσένα, Joan.
Δεν νομίζω ότι ο κόσμος δίνει τα εύσημα στη σύζυγο.
Εγώ δίνω τα εύσημα στη σύζυγό μου. Της δίνω πολλά εύσημα.
Δεν εννοούσα αυτό. Εννοούσα τον υπόλοιπο κόσμο.
Τους κριτικούς, τους αναγνώστες, και κυρίως...
Nathaniel, ξέρω ότι υποτίθεται ότι πρέπει να εντυπωσιαστώ
που με κάποιο τρόπο ανέβηκες σε αυτή την πτήση,
αλλά στο λέω,
δεν σου δίνω την άδεια να γράψεις τη βιογραφία μου.
- Τώρα, μπορείς να μας αφήσεις ήσυχους; -Βεβαίως.
-Το ξεκαθάρισες αυτό. -Ωραία.
-Καλώς. -Λυπάμαι πολύ.
- Ήθελα απλά να συγχαρώ. -Εντάξει.
Ευχαριστώ που ήρθες να μας χαιρετήσεις, Nathaniel.
Το εννοώ ειλικρινά. Ευχαριστώ.
David, πώς πάει η συγγραφή;
-Προχώρα, Nathaniel. - Κοιμήσου. Συγγνώμη.
- Τι ηλίθιος. -Ήσουν αγενής.
Πρέπει να είσαι αγενής, αλλιώς δεν τα παρατάει. Χριστέ μου.
Δεν θέλεις να κάνεις εχθρούς έτσι.
Εννοώ, ότι δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από ένα συγγραφέα
που έχουν πληγωθεί τα αισθήματά του.
Χέστον, αν δεν μπορεί να δεχθεί μια δικαιολογημένη απόρριψη.
-Κάνω απλά μια παρατήρηση. -Ναι, καλώς, εντάξει.
Μην ξεχνάς να τεντώνεις τα πόδια σου, όπως λέει ο Dr. Krentz.
Ναι.
Mr. Castleman, καλωσορίσατε στη Στοκχόλμη.
Χαιρόμαστε πολύ που ήρθατε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ. Ένα λεπτό.
Εντάξει, αγάπη μου.
- Παρακαλώ, ακολουθήστε με. -Φυσικά.
Ήταν
- μεγάλο ταξίδι μέχρι εδώ. - Με συγχωρείτε, Mr Castleman.
- Όντως. Ήταν... - Ευχαριστώ..
-Μια ακόμα. -Ευχαριστώ.
Mrs. Castleman, θέλω να ζητήσω συγγνώμη για προηγουμένως.
Δεν θέλω να γίνομαι βάρος.
Ζητώ συγγνώμη για την αγένεια του συζύγου μου.
Δεν χρειάζεται. Ξέρω ότι περιβάλλεται συνεχώς από ενθουσιώδεις τύπους.
Να υποκριθούμε ότι είπα κάτι διασκεδαστικό,
για να φανεί ότι κι εσείς διασκεδάζετε;
Όχι, ευχαριστώ. Είμαι μια χαρά, που στέκομαι εδώ με τις σκέψεις μου.
Joanie, σε παρακαλώ.
- Η σύζυγός μου. -Ναι.
Mrs. Castleman. Χαίρετε. Είμαι ο Arvid Engdahl.
Είμαι εκείνος που σας τηλεφώνησε για το βραβείο,
και σας ξύπνησε εκείνη την ακατάλληλη ώρα.
Καθόλου ακατάλληλη. Πρόσθεσε 10 χρόνια στη ζωή του συζύγου μου.
Αυτή είναι η σύζυγος του Joe Castleman.
Mr. Castleman, να σας συστήσω τον Walter Bark,
που θα σας συνοδεύει στις υποχρεώσεις σας.
Mr. Castleman, είναι τιμή μου.
Θα σας παρέχουμε ό,τι χρειαστείτε.
Ευχαριστώ. Σας βεβαιώ ότι είμαι πολύ ολιγαρκής.
Μόνο όταν κοιμάται.
Aπό εδώ η Mrs. Lindelof, που φροντίζει τις συζύγους των βραβευμένων μας.
-Χαίρετε. - Mrs. Castleman.
Ο σύζυγός σας θα είναι πολύ απασχολημένος,
οπότε μπορώ να κανονίσω για ψώνια και κούρες ομορφιάς.
Ευχαριστώ. Θα δούμε, αλλά...
Mr. Castleman, να σας συστήσω τη Linnea Engwall
που θα είναι η προσωπική φωτογράφος σας.
-Από τον εκδοτικό σας οίκο. - Είναι τιμή μου, Mr. Castleman.
Θαυμάζω πολύ τη δουλειά σας.
Ευχαριστώ. Είστε πολύ ευγενική.
Και θα σας ακολουθώ με την κάμερά μου,
αλλά, φυσικά, εσείς θα κάνετε ότι δεν με βλέπετε, εντάξει;
Από δω η Mrs. Castleman.
- Χαίρω πολύ. - David.
Θα ήθελα να σας γνωρίσω τον γιο μου, David.
Γεια σου, David. Χαιρόμαστε πολύ που ήρθες.
Πάντα χαιρόμαστε να φιλοξενούμε τα παιδιά των βραβευμένων μας.
Βασικά, σε βλέπουμε το ίδιο γοητευτικό με τον πατέρα σου.
Εντάξει. Καλά.
Σας διαβεβαιώ ότι ο γιος μου είναι πολύ γοητευτικός
όταν δεν έχει τζέτλαγκ.
Να σας πάμε στο δωμάτιό σας;
Ναι, ευχαριστώ.
-Οδηγήστε μας. -Ευχαριστούμε.
Αυτό θα είναι από τον δικηγόρο μου.
-Έχεις τα γυαλιά μου; -Ναι.
Ναι, πάντα στέλνει το ίδιο φθηνό πράγμα.
Ορίστε.
Ναι, αυτός είναι. Τι τσιφούτης.
David, το θέλεις για το δωμάτιό σου;
Όχι, μπαμπά.
Σοκολάτες.
Πολύ ωραίες.
David;
Όχι.
"Απολαύστε, απολαύστε. Από τη Sylvia Fry."
Ποια στο καλό είναι η Sylvia Fry;
Ένας από τους χαρακτήρες σου.
Χριστέ μου, μπαμπά.
Μην είσαι σκληρός μαζί του, David. Είναι κουρασμένος.
Η μνήμη μου είναι λίγο ασθενής, εντάξει;
Θα σου συμβεί κι εσένα.
Πιο σύντομα, ίσως, επειδή καπνίζεις.
Βέβαια, μπαμπά.
Μην τα φας όλα. Θα έχεις καούρες.
Είδες αυτή τη βιβλιοθήκη, Joan;
Έχουν όλα τα βιβλία.
Τι...
Έχουν αντίτυπο του The Walnut στα αραβικά.
- Ήξερες γι αυτή την έκδοση; - Ναι. Πλήρωσε το ψυγείο μας.
Προσοχή μ' αυτό.
Τι...τι κάνεις;
-Τι έχεις πάθει; -Πάω να βρω το δωμάτιό μου.
Εντάξει, αγάπη μου. Πήγαινε να ξεκουραστείς.
-Πάρε κανένα φρούτο μαζί σου. -Ναι.
Έχει κακή διάθεση.
Ας ελπίσουμε ότι θα πηδήξει καμμία, όσο θα βρίσκεται εδώ.
Joe, μην γίνεσαι τόσο χυδαίος.
Τι;
Joanie, σε απασχολεί κάτι;
Όχι.
Δεν με γοήτευσε αυτή η γυναίκα, ξέρεις.
Δεν με νοιάζει καθόλου.
Ορίστε, βούρτσισε τα δόντια σου. Μυρίζει η αναπνοή σου.
Αλήθεια;
Θεέ μου. Λες να το πρόσεξαν;
Όχι. Τους είχες συνεπάρει.
Θεέ μου.
Όλη αυτή η προσοχή με αναστατώνει.
Δεν ξέρω. Μπορείς να ακούσεις την καρδιά μου;
- Χάνει βήματα; -Όχι.
- Θεέ μου, είμαι πολύ μεγάλος γι αυτό. -Και οι δύο είμαστε, γλυκέ μου.
Τι κάνουμε τώρα; Θα βγούμε;
Όχι. Θα κοιμηθούμε λίγο.
- Joanie. - Τι;
Μπορούμε να προσπαθήσουμε να το διασκεδάσουμε;
Χαίρετε, Miss Archer.
Παρακαλώ, περάστε.
Η ιστορία σας.
Τη διάβασα δύο φορές, και ειλικρινά, και τις δύο...
τη βρήκα πολύ καλή.
Σας ευχαριστώ, καθηγητά.
Να ξέρεις ότι έχεις ακόμα πολύ δρόμο με αυτό το κομμάτι.
Φυσικά. Ευχαρίστως θα κάνω διορθώσεις.
Δεν σου ζητάω να διορθώσεις κάτι.
Σου ζητάω να πας βαθύτερα.
Γράφεις με πολύ ευφυία,
αλλά είσαι αποστασιοποιημένη.
Οι χαρακτήρες πρέπει να είναι έτσι, ιδιαίτερα οι μητέρα.
Όμως δεν ήταν πάντα έτσι, σωστά;
Ήταν παιδί κάποιου, κάποτε, ερωμένη κάποιου.
Και έχει επιθυμίες, φόβους, μυστικούς πόθους.
Είμαι σίγουρος ότι έχει ακόμα και αέρια.
Έχει, αλλά τα ρίχνει στην καινούργια υπηρέτρια.
Πολύ καλά.
Βλέπω ότι θα πρέπει να προσέχω.
Μπορώ να είμαι μεγάλος μπελάς, καθηγητά.
Μην προσπαθήσεις ποτέ να προσποιηθείς.
Είσαι αρκετά γοητευτική έτσι όπως είσαι.
Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Αναρωτιόμουν αν είσαι ελεύθερη το βράδυ του Σαββάτου.
Είμαι.
Θα σε ενδιέφερε να κάνεις μπέιμπι σίτινγκ;
Η σύζυγός μου κι εγώ δεν έχουμε βγει από τότε που γεννήθηκε η Fanny.
Φυσικά. Αγαπάω το μωρά.
Ο αληθινός συγγραφέας,
δεν γράφει για να δημοσιευθεί.
Γράφει γιατί έχει κάτι επείγον και προσωπικό
που έχει ανάγκη να πει.
Ένας συγγραφέας πρέπει να γράφει, όπως πρέπει και να αναπνέει,
και συνεχίζει να το κάνει,
παρά τη μοναξιά, παρά τη φτώχια,
παρά τους σωρούς των γραμμάτων απόρριψης,
παρά τον γονέα ή τη σύζυγος που φωνάζουν,
"Ανόητε. Γιατί δεν πιάνεις μια αληθινή δουλειά;"
Ο συγγραφέας γράφει, γιατί αν δεν γράψει,
η ψυχή του θα πεθάνει από την πείνα.
"Η ψυχή του έχανε σιγά σιγά τις αισθήσεις της
"καθώς άκουγε το χιόνι να πέφτει ελαφρά μέσα στο σύμπαν
"και να πέφτει ελαφρά, σαν την κάθοδο του τέλους τους,
"επάνω σε όλους τους ζωντανούς και τους νεκρούς."
James Joyce. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτε άλλο.
- Σου ζήτησα να ζεστάνεις το μπουκάλι της. -Το έκανα.
-Είναι παγωμένο. -Το έκανα όταν μου το ζήτησες.
Σε προειδοποιώ, εδώ μέσα είναι χάος. Πέρασε.
-Είναι η κοπέλα; -Ναι, τη λένε Joan.
Γεια σου. Το μωρό είναι εδώ επάνω.
Carol, μπορείς να μου φέρεις τη γραβάτα μου, παρακαλώ;
-Είναι επάνω στο κρεββάτι. -Ναι, το ξέρω.
Μπορείς να μου τη φέρεις;
Joan, πήγαινε επάνω.
Αυτή είναι η ζωή μου, ο Θεός να με φυλάει.
Είναι εντάξει.
Εντάξει.
Ερωτεύομαι τον μπαμπάκα σου.
- Θεέ μου. - Καλημέρα, Mr. Castleman.
Είναι...
Αυτή είναι η Σάντα Λουτσία, που ήρθε να υποβάλει τα σέβη της.
Συγγνώμη, η Σάντα Λουτσία;
Ναι, νομίζω ότι σας ενημέρωσα χθες γι αυτό.
Θα το κάνατε. Εγώ δεν...
Φαίνεται θαυμάσιο. Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε.
- Πού πας, αγάπη μου; -Να φρεσκαριστώ.
Λυπάμαι αν σας προκαλέσαμε πρόβλημα.
Πρέπει να πω ότι μάλλον σας ευγνωμονώ. Έβλεπα εφιάλτη.
Ήμουν στο Brooklyn και ζούσα με τη μητέρα μου.
Και λέει, "Joe, έχω κάποια δυσάρεστα νέα."
Και πριν προλάβει να το πει, η μικροσκοπική Ρωσίδα γιαγιά μου,
ουρλιάζει σε κείνη.
"Όχι πριν το φαγητό. Θα καταστρέψεις την όρεξή του."
"Θα καταστρέψεις την όρεξή του."
Με συγχωρείτε, λυπάμαι που διακόπτω αυτή την θαυμάσια αφήγηση,
αλλά θα ήθελα να συστήσω τους Castleman
σε άλλη μια από τις οικογένειες των βραβευμένων.
Εντάξει, θα σας δω αργότερα, κύριοι.
Ο James Finch παίρνει το βραβείο μας για τη Φυσική.
Είναι ευφυϊέστατος και πολύ ευγενικός.
Ωραία.
James Finch, μπορώ να σας γνωρίσω τον συγγραφέα Joseph Castleman;
-Χαίρω πολύ, Joseph. - Κι εγώ.
Εύχομαι να μπορούσα να πω, ότι διάβασα όλα τα βιβλία σας.
Κι εγώ εύχομαι να μπορούσα να πω, ότι κατάλαβα όλους τους τύπους σας.
Εγώ έχω διαβάσει τα βιβλία σας, και, πιστέψτε με,
διαβάζονται πολύ καλύτερα από τα ορνιθοσκαλίσματα του James.
Η σύζυγός μου, Constance, είναι κι αυτή επιστήμονας.
Όπως βλέπετε, είναι πολύ επικριτική της δουλειάς μου.
Η σύζυγός μου δεν γράφει, δόξα τω Θεώ,
αλλιώς θα είχα συγγραφικό μπλοκάρισμα διαρκείας.
Γεια σας, είμαι η Joan.
Γεια σας.
Η Joan είναι η αγάπη της ζωής μου.
Να σας συστήσω τα παιδιά μου. Αυτή είναι η Ellen.
Βασίζομαι πάνω της για να βρει τη θεραπεία του Alzheimer's
για να προλάβει την δική μου άνοια.
Ο γιος μου, David, είναι συγγραφέας.
Εξελίσσει το λόγο του.
Ο Sam δουλεύει επάνω στα αγώγιμα πολυμερή.
Ο Peter ενδιαφέρεται για τους πρώτους παράγοντες.
Και ο Chester,
προσπαθεί να καταρρίψει τη θεωρία των χορδών.
Είναι λίγο δύσκολο γι αυτόν, αλλά του κάνουμε τη χάρη.
Συγγνώμη, Mr. Castleman. Πρέπει να σας κλέψω για λίγο.
Πρέπει να πάμε στη διάλεξή σας. Ακολουθήστε με, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, θα...
Χάρηκα πολύ, James.
Κι εγώ, Joseph.
-Χάρηκα, Jean. - Joan.
- Συγγνώμη. Δεν πειράζει.
-Γεια σου. -Χαίρετε.
-Τι κάνεις; -Καλά.
- Κι εσείς; -Είμαι πολύ καλά.
- Μπορώ να σας βγάλω μια φωτογραφία; -Φυσικά.
Τα λέμε αργότερα.
Και, David, θα μου κάνεις μια χάρη;
Την επόμενη φορά που θα σε συστήσω, προσπάθησε να τους κοιτάζεις.
Βέβαια.
Και την επόμενη φορά, μην με περιγράφεις, "ο γιος μου, ο μισοψημένος συγγραφέας".
-Για ποιο πράγμα μιλάς; -"Εξελίσσει το λόγο του;"
Τι σημαίνει αυτό;
Είναι ένα γεγονός. Εξελίσσεις το λόγο σου.
Και παίρνει λίγο χρόνο, όπως πήρε και σε μένα να εξελίξω το λόγο μου.
Όχι, δεν σου πήρε. Έκανες επιτυχία από την αρχή.
Μεγάλωσα δύσκολα, φίλε μου.
Αν ζήσεις λιγάκι, θα δούμε τι θα σκεφτείς.
- Δεν θα καπνίσεις εδώ μέσα. Μπορώ ν' ανοίξω το παράθυρο.
Ξέχασέ το. Έχεις μηδέν βαθμούς έξω.
Εξάλλου δεν πρέπει να καπνίζεις.
Ναι; Και εσύ δεν πρέπει να παραγεμίζεσαι με ζωικό λίπος.
Τι στο καλό έχεις πάθει;
Σταματήστε, αμέσως. Σταματήστε και οι δύο.
Είσαι τσαντισμένος, επειδή δεν συζητήσαμε την ιστορία σου;
Αυτό σε ενοχλεί;
Δεν έχω ανάγκη να συζητήσω κάτι που αποφεύγεις
σαν να είναι ένας αχνιστός σωρός από σκατά
που έχω αποθέσει επάνω στο γραφείο σου.
Διάβασα την ιστορία σου, εντάξει;
Και η γνώμη μου είναι, ότι είναι μια καλή αρχή.
Αλλά δεν είναι αυτό που θέλεις να ακούσεις, σωστά;
Όχι, θέλεις ν' ακούσεις ότι είναι μια φοβερή δουλειά μιας διάνοιας.
Δεν είναι αυτό που θέλω ν' ακούσω. Χριστέ μου, μπαμπά.
- Σταμάτα το. -Μη...
- Σταμάτα. -Τι κόπανος.
David, θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη μέρα μόνος σου;
Θα χάσει τη διάλεξή μου.
- David, θα το ήθελες αυτό; -Ναι.
Τι θα κάνεις;
Είναι η Στοκχόλμη. Μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα.
Ναι.
Να σε αφήσω εδώ; Στο δρόμο;
Σε εξυπηρετεί;
Gustav, μπορείς να σταματήσεις, παρακαλώ;
Μάλιστα, κύριε.
Θα σου δώσω λίγα χρήματα.
- Ξέρεις πώς να γυρίσεις στο ξενοδοχείο; -Ναι.
Να μας ενημερώσεις όταν γυρίσεις, εντάξει;
Ναι, φυσικά. Ευχαριστώ, μαμά.
Χριστέ μου.
- Δεν είναι εύκολο να είναι γιος σου. - Έλα τώρα.
Δεν είναι εύκολο να είναι γιος κανενός.
Θα μπορούσες να δείχνεις λίγο πιο περήφανος για κείνον.
Ή θα μπορούσε να δουλέψει λίγο περισσότερο.
Δεν θα κάνουμε χάρη στο παιδί, αν του πούμε ότι είναι πολύ καλός.
- Εγώ πιστεύω ότι έχει ταλέντο. -Ναι, τότε να του το πεις.
Δεν σημαίνει τίποτε, αν του το πω εγώ.
Πρέπει να το ακούσει από σένα.
Δεν θάπρεπε να χρειάζεται την έγκρισή μου για να γράψει.
Όλοι χρειάζονται έγκριση, Joe.
Ναι.
Αυτά τα παπούτσια με πεθαίνουν.
Έλα εδώ.
Έλα. Δώσε μου.
Joe, σε παρακαλώ, μη με ευχαριστήσεις στην ομιλία σου.
Τι;
Δεν θέλω να με θεωρήσουν σαν τη σύζυγο που υποφέρει χρόνια.
- Το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι; -Όχι. Πρέπει να σε ευχαριστήσω.
Όλοι ευχαριστούν τη σύζυγό τους.
Αν δεν το κάνω, θα φανώ σαν ένας ναρκισσιστής μπάσταρδος.
-Μα είσαι. -Θεέ μου.
Όχι, θα είναι σύντομο, Joanie.
Ξέρεις, μια πρόταση. Θα είναι ανώδυνο.
- Έλα τώρα. -Όχι.
Είσαι καλά;
Κάνε ό,τι πρέπει να κάνεις.
Η Σύζυγος της Σχολής.
Έριξες ένα πολύ ενδιαφέρον φως στην κυρία Castleman.
Όχι, δεν αναφέρεται στη σύζυγό σας. Είναι απλά μια μελέτη χαρακτήρων.
Miss Archer, σας έχω ήδη πει, ότι η δουλειά σας είναι καλή.
Αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι το έχετε καταλάβει.
Αυτό είναι από το μυθιστόρημά μου Κοιμισμένα Σκυλιά.
Ξέρω ότι οι περισσότεροι δεν το έχετε διαβάσει
επειδή έχει πουλήσει μόλις 1,000 αντίτυπα.
Τα περισσότερα των οποίων έχουν αγοραστεί από συγγενείς μου,
οι οποίοι πληρώθηκαν αδρά από μένα.
Λοιπόν, ξεκινάμε. Κεφάλαιο πρώτο...
- Όχι, ευχαριστώ. -Θα μπορούσα να σου γνωρίσω...
Elaine, να σου γνωρίσω την δεσποινίδα Archer,
την πολλά υποσχόμενη νέα συγγραφέα, που σου έχω μιλήσει. Ένα λεπτό.
Με συγχωρείτε. Joan, σε παρακαλώ. Μας συγχωρείτε.
Joan, από δω η Elaine Mozell.
Χαίρετε.
Η πρόζα σας είναι φοβερή. Καθαρή και ζωντανή και τολμηρή.
Σε ευχαριστώ, αλλά ξέρεις κάτι;
Το κοινό δεν μπορεί να χωνέψει τολμηρή πρόζα από μια γυναίκα.
Ακούω ότι είσαι ταλαντούχα.
Ευχαριστώ. Ναι, μου αρέσει να γράφω. Είναι η ζωή μου.
Μην το κάνεις.
Συγγνώμη;
Θέλεις να μάθεις πού θα καταλήξουν τα βιβλία σου;
Εκεί. Στο ράφι των αποφοίτων.
Έλα, άνοιξέ το.
Το ακούς αυτό; Είναι ο ήχος ενός βιβλίου που δεν έχει ποτέ ανοιχτεί.
Μην πιστέψεις ποτέ ότι μπορείς να τραβήξεις την προσοχή τους.
- Ποιών; -Των ανδρών.
Που γράφουν τις κριτικές. Που έχουν τους εκδοτικούς οίκους.
Που εκδίδουν τα περιοδικά.
Εκείνων που αποφασίζουν ποιον πρέπει να πάρουν στα σοβαρά,
ποιος θα ανέβει σε βάθρο για την υπόλοιπη ζωή του.
Ένας συγγραφέας πρέπει να γράφει.
Ένας συγγραφέας πρέπει να διαβάζεται, γλυκειά μου.
Έχει κανείς φωτιά;
Joe;
Θέλεις να μου κάνεις παρέα;
Όχι. Πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Καλά.
Πηγαίνετε για ύπνο.
Ακόμα χιονίζει έξω;
Τότε άσε με να σε στείλω έξω με αυτό.
"Η ψυχή του έχανε σιγά σιγά τις αισθήσεις της
""καθώς άκουγε το χιόνι να πέφτει ελαφρά μέσα στο σύμπαν
"και να πέφτει ελαφρά,
"σαν την κάθοδο του τέλους τους,
"επάνω σε όλους τους ζωντανούς και τους νεκρούς."
Είναι υπέροχο.
Εσείς το γράψατε;
Όχι.
Λοιπόν, ώρα να πηγαίνω.
Είναι αργά.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Ξέρω. Ξέρω τι πρόκειται να πεις.
Ότι πεθαίνω τον εαυτό μου τρώγοντας όλο αυτό το λίπος.
Θα πεθάνεις.
Τι κάνουμε;
Άκου, γιατί δεν του δίνουμε να καταλάβει;
Να κλειστούμε σε ένα σπιτάκι σε ένα φιόρδ. Να πιούμε μέχρι τρέλλας.
Να ουρλιάξουμε βλέποντας το Βόρειο Σέλας.
Μακάρι.
Περάστε.
Ο Mr. Castleman θα πάρει εδώ το γεύμα του.
- Joe, πρέπει να σηκωθείς. -Ναι.
Θα έρθουν να σε πάρουν σε 40 λεπτά.
Χριστέ μου. Εντάξει, έρχομαι.
Το γεύμα σου είναι εδώ.
Εδώ είναι τα εφεδρικά γυαλιά σου.
Και εδώ είναι τα χάπια σου.
Δεν θα έρθεις μαζί μου;
Όχι, θα ήθελα να περάσω λίγο χρόνο μόνη μου.
Τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω. Μπορεί να γυρίσω την πόλη.
Τι, με κάποιο άθλιο πούλμαν;
Joe, θα έχω πολύ καλύτερη διάθεση, αν με αφήσεις να πάω.
Νόμιζα ότι αυτό ήταν κάτι που θα κάναμε μαζί.
Πάρε ένα απ' αυτά στις 3:00.
Και έχω βάλει το ρολόι σου.
- Mrs. Castleman. - Nathaniel.
Δεν σας παρακολουθώ, πιστέψτε με.
Αλλά έχω κάτι για σας. Θα το άφηνα στη ρεσεψιόν.
Κάτι που διάλεξα σε ένα βιβλιοπωλείο στο Smith
όταν έκανα έρευνα για τον Joe.
Northrop House.
Ήταν η φοιτητική εστία μου.
Το ξέρω.
Είναι αρκετά πριν την εποχή σας,
αλλά σκέφτηκα ότι θα σας άρεσε.
Σ' ευχαριστώ, Nathaniel. Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Ήσαστε πάντα πολύ καλή μαζί μου, στις ατυχείς προσπάθειές μου να προσεγγίσω τον Joe.
Θα ήθελα πολύ να σας κεράσω ένα ποτό, αν θέλετε.
Υπάρχει ένα πολύ όμορφο μπαρ εδώ κοντά, που θυμίζει 19ο αιώνα.
Μπορείτε να φανταστείτε τον Strindberg να γίνεται φέσι εκεί μέσα.
Δεν ξέρω πόσο πρέπον θα ήταν.
Είναι απόλυτα απρεπές.
Αλλά βρισκόμαστε στη Σουηδία, στη μέση του χειμώνα.
Δεν νομίζω ότι θα θέλαμε να είμαστε εντελώς μόνοι
με τις ζοφερές σκέψεις μας, έτσι δεν είναι;
Καλό.
Βασικά έχω να σας εκμυστηρευτώ κάτι.
Δέχθηκα μια προσφορά να γράψω ένα βιβλίο για τον Joe.
Ήθελα να σας το πω, για να μην νομίσετε ότι κάνω κάτι πίσω απ' την πλάτη του.
Και αυτή θα είναι ακαδημαϊκή εργασία;
Και ναι και όχι.
Που σημαίνει;
Πρέπει να ξέρετε, ότι γνωρίζω τις διάφορες...
αδιακρισίες του Joe.
Είμαι βέβαιη γι αυτό.
Φαντάζομαι ότι είναι πολύ ζουμερό υλικό για έναν βιογράφο.
Για να είμαι ειλικρινής, είναι κάπως προβλέψιμο.
Οι περισσότερες διάνοιες τείνουν να έχουν υπερδραστήριες λίμπιντο,
και χάρη στους τόμους λατρείας που γράφουμε εμείς οι βιογράφοι,
πρέπει όλοι να το βρίσκουμε γοητευτικό και να το συγχωρούμε.
Εγώ βασικά βρίσκω μάλλον ελεεινή αυτή τη συμπεριφορά.
Σε παρακαλώ, μη με περιγράψεις ως θύμα.
Είμαι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από αυτό.
Το ξέρω ότι είστε.
Κοιτάξτε, δεν θέλω να βγάλω λάθος συμπεράσματα για τη σχέση σας.
Τώρα έχουμε την ευκαιρία να το δορθώσουμε αυτό.
Είσαι πολύ διαφανής, Nathaniel.
Δεν πιστεύω ότι σε άφησα να με δελεάσεις να έρθουμε εδώ.
Φυσικά, έχετε την ευκαιρία να φύγετε,
και να περάσετε την ημέρα σας σε κάποιο μουσείο σκοτεινής Σκανδιναβικής τέχνης.
Ή μπορούμε να απολαύσουμε αυτά τα εξαίσια ποτά.
Καλημέρα, Joseph.
Ο καθηγητής Chen Ling, χημεία.
Χαίρετε.
-Ο Dr. Karl Seigler, ιατρική. -Πώς είστε;
-Και ο Sir Randall Meade, οικονομικά. - Χαίρω πολύ.
Κι εγώ.
Τώρα θα σας παραδώσω στον Mr. Lagerfelt,
που θα σας ενημερώσει για το αυριανό πρωτόκολλο.
Κύριοι, θα λάβετε τις θέσεις σας
που έχουν τις ταμπέλες με τα ονόματά σας.
Όταν έρθει η ώρα να λάβετε το μετάλλιό σας,
θα περπατήσετε από τη θέση σας μέχρι εδώ.
Και θα λάβετε το μετάλλιό σας από το βασιλιά.
Και μετά θα σκύψετε, κάνοντας τρεις υποκλίσεις.
Έτσι.
Θα ξεκινήσουμε με σας, Mr. Castleman.
Εντάξει.
Συγγνώμη. Πρώτα υποκλίνομαι;
Πλησιάζετε τον βασιλιά και μετά υποκλίνεστε.
-Συγγνώμη. -Δεν χρειάζεται να απολογήστε.
Γι αυτό κάνουμε πρόβα.
Δεν είναι πυρηνική φυσική, Castleman.
Όχι, φυσικά.
Και τώρα οι τρεις υποκλίσεις.
Walter, μπορώ να έχω ένα λεπτό;
Είστε καλά, Mr. Castleman;
Καλά είμαι. Θέλω μόνο να κάνω ένα μικρό διάλειμμα.
-Χρειάζεστε κάτι; Νερό ή... -Όχι.
- Μόνο πείτε το. -Όχι, παρακαλώ, είμαι μια χαρά.
-Ένα λεπτάκι μόνο. -Εντάξει.
Θα σας συνοδεύσουμε έξω.
Έρχομαι χωρίς όπλα.
Κατάλαβα ότι όλες αυτές οι λήψεις στο πρόσωπό σας
σας έδινε στα νεύρα.
Κάνεις τη δουλειά σου.
Τα καλά νέα είναι ότι μου είπαν,
αν θέλετε, θα σας αποδεσμεύσουν για την υπόλοιπη μέρα.
Το θέλω.
Ποια από αυτές τις πόρτες πιστεύεις ότι προσφέρει την πιο γρήγορη απόδραση;
Να τις δοκιμάσουμε και να δούμε;
Μαντεύω ότι ο Joe σας έκανε να το σταματήσετε.
Ναι, θέλει να με κρατά υγιή.
Λοιπόν, αυτό είναι το επόμενο συναρπαστικό μου ερώτημα.
Τι σημαίνει το βραβείο Νόμπελ για τον Joseph Castleman;
- Θεέ μου. -Ναι.
Αυτό δεν είναι δικό μου. Είναι από τον εκδότη.
Γιατί να μη χρησιμοποιήσω απλά αυτό που μου είπε στο αεροπλάνο;
"Δεν είναι για το βραβείο.
"Είναι για να πάρεις κουράγιο να γράψεις το επόμενο βιβλίο."
Τέλειο. Σ' ευχαριστώ.
Κι εσείς; Πώς βρίσκετε το κουράγιο;
Για να σηκώνομαι το πρωί;
Για να γράφετε.
-Δεν είμαι συγγραφέας. -Διαφωνώ.
Όταν έψαχνα τα αρχεία του Smith
είδα κάποιες από τις ιστορίες σας
που είχαν δημοσιευθεί στην εφημερίδα του κολλεγίου.
Διάβασα τη Σύζυγο της Σχολής.
Υπέροχα γραμμένο κομμάτι.
Ευχαριστώ.
Είχα κάποιο δυναμικό.
Μετανιώσατε ποτέ που τα παρατήσατε;
Όχι.
Είχα πολύ χαμηλές προσδοκίες
για το τι μπορούσα να επιτύχω ως γυναίκα συγγραφέας.
Υπήρχαν πολλές επιτυχημένες γυναίκες συγγραφείς τότε.
Ναι, αλλά εγώ δεν είχα την προσωπικότητα γι αυτό.
Αλήθεια;
Είμαι πολύ ντροπαλή. Δεν μου αρέσει να με κοιτάζουν.
Εντάξει, τότε δεν θα σας κοιτάζω.
Και ο Joe; Σας ενθάρρυνε να συνεχίσετε το γράψιμο;
Ναι, αλλά όπως είπα,
επέλεξα να μην το συνεχίσω.
Επειδή εκείνος ήταν ο συγγραφέας της οικογένειας.
Nathaniel, αν ψάχνεις για ψήγματα πικρίας,
δεν θα βρεις κανένα εδώ.
Κρίμα.
Τώρα, μιλώντας για πικρία,
μίλησα με την πρώην του, την Carol.
Τι κάνει;
Είναι καλά. Είναι ψυχίατρος.
-Καλό για κείνη. -Ναι.
Και η κόρη τους, η Fanny;
Επιτυχημένη οδοντίατρος.
Σας διαβεβαιώ, ότι η Carol σας συγχωρεί, παρεμπιπτόντως.
Χαίρομαι.
Ο Joe προσπάθησε να κρατήσει επαφή μαζί τους...
Βασικά εγώ τον παρακίνησα,
όμως νιώθουμε πολύ άσχημα γι αυτό το κεφάλαιο της ζωής μας.
Θέλει να βεβαιωθεί
ότι ξέρετε πόσο σας ευγνωμονεί, που τον πήρατε από εκείνη.
Παρακαλώ.
Joan, ελπίζω να γνωρίζετε ότι
οι περιπέτειές του δεν έχουν σχέση μ' εσάς. Είναι μια παρόρμηση.
Πιστεύω ότι είναι ένας βαθιά ριζωμένος φόβος ανεπάρκειας.
Εσύ είσαι ο ψυχίατρος.
Έχετε κάποιον που να μπορείτε να εμπιστευθείτε;
Όχι.
Και δεν με νοιάζει.
Μάλλον αυτό είναι που σας κάνει τόσο γοητευτική.
Είστε πολύ μυστηριώδης.
Με φλερτάρεις;
Πιθανόν. Γιατί όχι;
Ξέρεις ότι δεν σε εμπιστεύομαι.
Σκατά.
Τα χάπια μου.
Χάπια;
Ναι. Πίεση.
Νομίζω ότι πρέπει να γυρίσω στο ξενοδοχείο.
Ναι.
Κράτα αυτό. Άσε με να σου δώσω κάτι.
Πού είναι το στυλό μου;
Νάτο.
Για να δούμε. "Στη...
"Linea..."
Γράφεται με Μ, ή;
Όχι, με δύο Ν.
Να πάρει.
Δεν πειράζει.
Πρέπει να φύγω.
Θα βρείτε την έξοδο μόνος σας;
Ναι.
Χέστο.
Διάβασα κάποια από την παλαιότερη δουλειά του Joe.
Καναδυό μικρά διηγήματα,
μερικά σκοτεινά λογοτεχνικά ημερολόγια,
και λυπάμαι που θα το πω, Joan,
όχι πολύ καλά.
Η πρώιμη δουλειά σπάνια είναι άξια διαβάσματος. Εσύ θα έπρεπε να το ξέρεις αυτό.
Ναι, αλλά αυτά δεν είχαν ούτε μια υπόνοια για την ώριμη φωνή του.
Βασικά, το δικό σας κομμάτι, Η Σύζυγος της Σχολής,
μοιάζει πολύ περισσότερο με πρώιμο Castleman από εκείνα.
Αυτό είναι λογικό.
Ο Joe είχε μεγάλη απήχηση ως καθηγητής.
Σωστά.
Όταν μίλησα στην Carol, είπε ότι ήταν πολύ περίεργο
το πόσο καλύτερο έγινε το γράψιμό του από τότε που σας γνώρισε.
Πολύ γενναιόδωρο εκ μέρους της.
Με όλο το σεβασμό,
πιστεύω ότι έχετε κουραστεί και βαρεθεί
τον Joe Castleman.
Πιστεύω ότι βαρεθήκατε τις περιπέτειές του, κουραστήκατε να είσαστε αόρατη,
κουραστήκατε να διοχετεύετε το τεράστιο ταλέντο σας για να δημιουργήσετε τον μύθο του Castleman.
Θα έλεγα ότι για χάρη της οικογένειάς σας,
για την ευτυχία της οικογένειάς σας, θα θέλατε να κάνετε κάτι τέτοιο.
Ο David δείχνει πολύ δυστυχισμένος.
Δεν έχεις καμμία δουλειά να μιλάς για τα παιδιά μου.
Έχετε δίκιο. Συγγνώμη.
Πιστεύω ότι θέλετε να μιλήσετε σε κάποιον.
Σας δίνω το λόγο μου, δεν θα αποκαλύψω ποτέ την πηγή μου.
Εγώ θα είμαι ο κακός, οπότε δεν θα νιώσετε ότι προδίδετε τον Joe.
Και τότε η αλήθεια θα βγει προς τα έξω. Θα είστε ελεύθερη να γράψετε μόνη σας.
Τι θαυμάσια ιστορία, Nathaniel.
Θάπρεπε να γράφεις μυθιστορήματα.
Joan...
Ξέρετε πού θα βρίσκομαι.
Θέλω να ξέρετε, ότι απολαμβάνω ειλικρινά τη συντροφιά σας.
Joanie;
Joanie, εσύ είσαι;
Ναι.
Πού ήσουν; Ανησύχησα πάρα πολύ.
Γιατί; Είναι μόλις 4:30.
Ναι, αλλά κοίτα πόσο σκοτείνιασε.
Μην μου το κάνεις αυτό. Μην εξαφανίζεσαι έτσι.
Δεν εξαφανίστηκα. Βγήκα για λίγες ώρες.
Λοιπόν, τι έκανες όλη μέρα;
Τριγύρισα, μπήκα σε μερικά μαγαζιά,
χάζεψα μερικές βιτρίνες. Πώς πήγε η πρόβα;
Joanie, κάπνιζες;
- Το μυρίζω πάνω σου. -Μπήκα σε ένα καφέ,
και ήταν γεμάτο καπνό.
Ήπιες κιόλας;
Ναι, πήρα μια βότκα.
Στη μέση της ημέρας;
Ναι, Joe, στη μέση της ημέρας.
Ξέρεις, Joanie, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Δεν μπορείς να εμφανίζεσαι σε τελετές μυρίζοντας αλκοόλ.
Εσύ είσαι ο σταρ της παράστασης, γιατί να νοιαστεί κάποιος για μένα;
Τι στο καλό σε έπιασε;
Δεν μου αρέσει να μου κάνουν κήρυγμα. Δεν είμαι παιδί.
Να πάρει, Joe.
Τι;
Θα σταματήσεις να πετάς τα ρούχα σου στο πάτωμα;
Κουράστηκα και βαρέθηκα...
- ...να τα μαζεύω από πίσω σου. -Άσε να το κάνω εγώ.
- Τι είναι αυτό; -Πείνασα και πήρα μερικά καρύδια.
Να το δω.
- Είναι απλά ένα καρύδι. -Μπορώ να το δω;
Τι εννοείς; "Μπορώ να το δω;"
Δώστο μου.
- Τι κάνεις; -Δώστο μου.
-Μη γίνεσαι γελοία. -Δώστο μου.
Λοιπόν, όσο εγώ τα έπινα,
εσύ αποπλανούσες την χυμώδη Linnea;
Δεν συνέβη τίποτα.
Μην τολμήσεις να προσβάλεις την αντίληψή μου.
Δεν συνέβη τίποτα.
- Το σταμάτησα. -Καλό για σένα.
Ναι, καλό για μένα. Και ξέρεις γιατί το σταμάτησα;
Διότι ανησυχούσα για σένα, να είσαι σε ένα τουριστικό λεωφορείο
νιώθοντας παραμελημένη, γι αυτό γύρισα για να μην είσαι μόνη.
Και τι συμβαίνει; Κατέληξα να σε περιμένω.
Έπρεπε να σε έχω ενημερώσει ότι θα αργήσω,
για να μπορέσεις να ολοκληρώσεις το πήδημα της φωτογράφου σου!
Δεν θα την πήδαγα!
Ούτε καν με ελκύει η γυναίκα, εντάξει;
Κοίτα, ανησυχούσα μόνο για σένα.
Με συγκινείς.
Είμαι πολύ μεγάλος γι αυτές τις ανοησίες.
Έχω τελειώσει με αυτά.
Είμαι όλος δικός σου.
Καλό για μένα.
Ναι, καλό για σένα.
-Εμπρός; - Γεια, μαμά;
Susannah;
Γέννησα.
Τι;
Θεέ μου.
-Τι; - Η Susannah γέννησε.
Πάρε την άλλη γραμμή.
Πότε, αγάπη μου; Πότε;
Πριν μερικές ώρες.
Θεέ μου.
Είσαι καλά;
Είμαι μια χαρά.
Ο μικρούλης βγάζει κραυγούλες.
Έκανες αγόρι;
- Πώς θα τον ονομάσεις; - Max.
Max.
Σε ποιον μοιάζει;
Μπαμπά, ξέρω ότι θέλεις να πω ότι σου μοιάζει, όμως...
Βάλε το τηλέφωνο στ' αυτί του. Θέλω να του μιλήσω.
Ορίστε, πάρε το τηλέφωνο. Ο μπαμπάς θέλει να μιλήσει στον Max.
Με ακούει;
Γεια σου, Maxwell.
Είμαι ο παππούς σου, Joe.
Γεια σου, αγάπη μου. Είμαι η γιαγιά σου. Γεια σου. Καλωσόρισες.
Μας μιλάει. Το ακούς;
Είσαι το πιο όμορφο αγοράκι στον κόσμο.
Μακάρι να σε κρατούσα στην αγκαλιά μου αυτή τη στιγμή.
Μπαμπά, μαμά, οι γονείς του Mark μόλις ήρθαν. Πρέπει να κλείσω.
Δώσε του ένα μεγάλο φιλί από μας.
Θα του δώσω.
Σ'΄αγαπώ, αγάπη μου. Σε αγαπώ πάρα πολύ.
- Αντίο, γλυκειά μου. - Κι εγώ σ' αγαπώ, μαμά.
Αντίο, μπαμπά.
- Αντίο, αγάπη μου. -Σ' αγαπώ.
- Αντίο. -Αντίο.
Joan.
Η ζωή δεν μπορεί να γίνει καλύτερη.
Θεέ μου.
Πες ό,τι θέλεις για τις ανοησίες που περάσαμε ανάμεσά μας.
Έχουμε ακόμα μια υπέροχη ζωή.
Είσαι ένας πολύ ταλαντούχος συγγραφέας David.
Όμως το ξέρεις αυτό.
Ευχαριστώ, μπαμπά. Το εκτιμώ.
Μου άρεσε η ιστορία σου. Καλά δομημένη.
Αλλά;
Πάντα υπάρχει ένα "αλλά" στο πρώτο προσχέδιο.
Έλα. Θέλεις να το ακούσεις;
- Φυσικά. Συνέχισε. -Εντάξει.
Δεν με πείθει εντελώς αυτό που έκανες με το ζευγάρι.
Ο σύζυγος- ψώνιο, η στωική σύζυγος με την καταπιεσμένη οργή.
Το έχουμε ξαναδεί. Είναι ένα κλισέ.
Νομίζω ότι μπορείς και καλύτερα.
Χριστέ μου.
Εντάξει.
Είναι όλα μέρος της διαδικασίας, David.
Είναι οδυνηρό. Το ξέρω.
Η συγγραφή μπορεί να είναι μεγάλη αγωνία.
Ναι, αγάπη μου, είναι απαίσιο.
Υπέφερες τρομερά.
Ώρα για ύπνο, έτσι;
- Θα πάμε πάνω με τη μητέρα σου. -Βέβαια.
Διασκέδασε. Μην μείνεις πολύ αργά.
Καληνύχτα, γλυκέ μου.
Πάρε την αδελφή σου. Θα χαρεί να σε ακούσει.
Τσιγάρο;
Λυπάμαι. Δεν πουλάμε τσιγάρα εδώ.
Καλά.
Μπορείς να πάρεις από τα δικά μου.
Ευχαριστώ.
Τους παρατηρούσα.
Στο κορίτσι αρέσει να μασάει τα μαλλιά της,
και ο άντρας έχει ένα περίεργο τικ.
Ναι. Τα έχουν παίξει εντελώς.
Όλοι έτσι δεν είμαστε;
Ξέρεις, ο πατέρας μου ήταν καθηγητής στο Yale.
Με έβαζε να απαγγέλω την Ιλιάδα στο δείπνο,
στα Ελληνικά.
Αυτό είναι τρελλό.
Και δεν έχεις ακούσει ακόμα τίποτα.
Και το πιο τρελλό είναι,
ότι δεν καταλάβαινε ούτε λέξη.
Τι θα πιούμε, David;
Έχω ένα συγγραφέα που νομίζω ότι είναι ο επόμενος Henry Miller.
Είναι μεθύστακας, και μάλλον θα αυτοκαταστραφεί σε λίγα χρόνια,
γι αυτό προτείνω να τον 'βουτήξουμε' τώρα.
Εντάξει, θα το διαβάσω.
Γλυκειά μου, γέμισέ το μου, σε παρακαλώ.
Έχω εδώ ένα μυθιστόρημα από μια γυναίκα συγγραφέα.
Λέει για μια αμερικάνικη οικογένεια, σε διάστημα τριών γενεών.
Είναι πολύ ωραία γραφή, βασικά θαυμάσια.
-Αλλά μου φάνηκε λίγο ήπιο. -Ήπιο;
Δείχνει πώς το βλέπει αυτή η γυναίκα.
Δεν ξέρω. Απλώς δεν με συνεπήρε.
- Είναι όμορφη; -Έτσι κι έτσι.
Εβραίοι συγγραφείς; Έχει κανείς κανέναν έξυπνο, νέο Εβραίο συγγραφέα;
Όλοι οι μεγάλοι οίκοι έχουν. Πού στο καλό είναι ο δικός μας;
Mr. Bower.
Νομίζω ότι μπορεί να έχω αυτό που ψάχνετε.
Πήγα και ήρθα από το Harlem, ήπια 5 εσπρέσο,
και κάπνισα ενάμισυ πακέτο τσιγάρα.
Μου ζήτησες να είμαι ειλικρινής.
Λοιπόν, μίλα.
Λυπάμαι, Joe, αλλά αυτό δεν δουλεύει για μένα.
Τι εννοείς;
Με κάποιον τρόπο, ποτέ δεν ζωντανεύει.
Το υποκείμενο είναι πολύ κοντά σου. Πρέπει να πάρω μια πιο αντικειμενική γνώμη.
Οι χαρακτήρες σου είναι ξύλινοι, Joe.
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά δεν τους έκανες αληθινούς.
Αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Γίνε πιο συγκεκριμένη.
Κατ' αρχήν,
οι διάλογοί σου είναι επιτηδευμένοι.
- Να ψάξω να βρω παράδειγμα. -Χέστο.
Τι στο καλό; Εντάξει, αυτό δεν θα δουλέψει.
-Ποιο πράγμα; -Αυτό όλο. Εσύ κι εγώ.
Αυτή η ερωτική σχέση, ή όπως θέλεις να την λες.
Το ότι δεν μου αρέσει το μυθιστόρημά σου, δεν σημαίνει ότι δεν σε αγαπάω.
Πώς μπορείς να με αγαπάς,
- αν πιστεύεις ότι είμαι άχρηστος; - Joe.
Πώς μπορώ να είμαι με κάποια που δεν με εκτιμά;
Δεν μου έχεις καμμία εκτίμηση.
Σε εκτιμώ. Σε εκτιμώ με κάθε τρόπο.
Με κάθε τρόπο. Χέστο.
Πες μου ότι πιστεύεις σε μένα ως συγγραφέα.
-Είναι μόλις το πρώτο σου προσχέδιο, Joe. - Χέστο, Joanie. Τελείωσε.
Αυτή η σχέση είναι καταδικασμένη.
Τι θα κάνω, όταν γυρίσω...
Να γυρίσω να διδάσκω Αγγλικά σε κάποιο δευτεροκλασάτο κολλέγιο;
Εφόσον τα θαλάσσωσα με την ελίτ
επειδή πήδηξα μια από τις φοιτήτριές μου.
Δεν είμαι μια από τις φοιτήτριές σου, Joe.
Όχι, είσαι το κορίτσι με το χρυσό άγγιγμα.
Εσύ πήγαινε να κάνεις λογοτεχνική επιτυχία
ενώ εγώ θα μένω σπίτι να βαθμολογώ γραπτά και να μαγειρεύω.
Δεν πρόκειται να κάνω επιτυχία, κόπανε, ποτέ.
Κανένας δεν θα εκδόσει ποτέ τα βιβλία μου,
και ακόμα κι αν τα εξέδιδαν, κανένας δεν θα τα διάβαζε.
Εγώ δεν είμαι γεμάτη μεγάλες ιδέες όπως εσύ.
Εσύ είσαι αυτός που έχει να πει κάτι, όχι εγώ.
Σε παρακαλώ, μη με αφήνεις.
Αν σε χάσω, η ζωή μου έχει τελειώσει.
Δεν πάω πουθενά.
Δεν θέλω να ζήσω χωρίς εσένα.
Ούτε κι εγώ θέλω.
Joanie, η ζωή είναι τόσο άδικη.
Εντάξει, ας ηρεμήσουμε, ωραία;
Θα είμαστε εντάξει. Ας...
Εντάξει.
Τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω. Εγώ...
Άσε με να σκεφτώ.
Δηλαδή, πιστεύεις ότι δεν έχει ελπίδα;
Αυτή η βλακεία που έγραψα;
Δεν είναι βλακεία, Joe.
Είναι πολύ δυνατή ιστορία.
Όλες οι ιδέες βρίσκονται εκεί μέσα.
Το βλέπω.
Θα μπορούσα να το διορθώσω.
Θέλεις να το διορθώσω;
Joe;
Τι είπε;
Ξετρελλάθηκε.
- Θέλουν να το εκδώσουν; -Ναι.
- Θέλουν να το εκδώσουν; -Ναι!
Να πάρει!
Τι κάνεις;
- Έλα εδώ. -Περίμενε.
- Θα εκδοθούμε! - Θα εκδοθούμε.
Θα εκδοθούμε
Θα εκδοθούμε!
Πού στο καλό είναι;
Joe, ηρέμησε.
Ηρέμησε, εντάξει;
Αν δεν εμφανιστεί, θα φύγουμε χωρίς εκείνον.
-Βλέπεις; Νάτος. -Θεέ μου.
-Γεια σου, αγάπη μου. -Γεια, μαμά.
Τι όμορφος που είσαι.
Άργησες. Πρέπει να πηγαίνουμε.
- Πήρες τα γυαλιά μου; -Ναι, είναι στη τσάντα μου.
- Και τις προσκλήσεις; -Δεν νομίζω ότι τις χρειαζόμαστε.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Τι γίνεται με τη γραβάτα σου;
-Έλα εδώ. -Όχι, είμαι εντάξει.
Άσε με να στη φτιάξω.
Μην κουνιέσαι.
Τι;
-Τι; -Κάπνισες χόρτο.
- Όχι. -Κάπνισες. Μπορώ...
-Ζέχνεις από δαύτο. - Joe, ηρέμησε.
Όχι, κοίταξέ τον.
Θεέ μου. Το παιδί είναι τέρμα μαστουρωμένο.
Υποθέτω ότι είμαι μεγάλη ντροπή για σένα, μπαμπά.
-Τι εχθρικές αηδίες είναι αυτές; - Joe.
David, τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω, μαμά.
Προσπαθώ να καταλάβω, αν λάτρευα
τον λάθος γονεϊκό βωμό.
Τι στο καλό λες;
Για τι πράγμα μιλάς;
Θεέ μου. Το παιδί τα έχει παίξει.
- Τι θα τον κάνουμε; -Δεν είμαι αντωνυμία, μπαμπά.
- Είμαι εδώ. -Τότε μίλα μου!
-Μην του φωνάζεις. -Θα φωνάζω!
Έχουμε αργήσει.
Θάπρεπε να είμαστε στη λιμουζίνα.
Και μου χαλάει τη βραδιά με αυτές τις βλακείες.
Είναι;
-Τι πράγμα; -Η δική σου βραδιά.
Γιατί σύμφωνα με το βιογράφο σου, αυτό μπορεί να είναι μια ευφυέστατη απάτη.
Ποιον βιογράφο;
Τον τύπο του αεροπλάνου με τα γυαλιά και το μαλλί.
-Τον Andy Warhol με βαφή. - Τον Nathaniel Bone;
Δεν είναι ο βιογράφος μου. Τι λες;
-Ήταν στο μπαρ χθες βράδυ. -Τι σου είπε;
Είπε ότι δεν πρέπει να αναμετρώμαι με την επιτυχία του σεβάσμιου πατέρα μου
διότι υπάρχει, βασικά, μια θεωρία,
ότι εσύ, η μητέρα μου, είσαι η πραγματική διάνοια της οικογένειας.
Αυτό είναι γελοίο.
Και γιατί να σκαρφιζόταν κάτι τόσο διεστραμμένο;
David, με κυνηγάει
γιατί δεν θέλω να εγκρίνω την άχρηστη δουλειά του επάνω στη ζωή μου.
Μην είσαι ηλίθιος, David.
-Δεν είμαι ηλίθιος. -Καλά.
- Γιατί με λες έτσι; -Καλά, ηρέμησε.
Αλλά, φυσικά, αν αυτό που είπε είναι αλήθεια,
τότε θα ήμουν πραγματικά πολύ ηλίθιος.
David, κοίτα, δεν θέλω να λέω το προφανές,
αλλά νομίζω ότι το χόρτο σε κάνει παρανοϊκό.
Δεν είμαι παρανοϊκός.
David, ο Nathaniel Bone είναι ένας ύπουλος άνθρωπος.
Δεν είχε καμμία δουλειά να πει τέτοια πράγματα σε σένα.
Είπε επίσης ότι ήπιες ένα ποτό μαζί του.
Ήπιες;
Ναι.
Με πλησίασε στην αίθουσα υποδοχής.
Σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν σοφό να τον σνομπάρω.
- Είπε ότι ομολόγησες; -Τι ομολόγησα;
Είπε ότι εσύ έγραφες τα βιβλία του μπαμπά.
Ποτέ δεν το είπα αυτό.
Τα γράφεις;
Όχι David, δεν τα γράφω.
Δεν σε πιστεύω.
Αγάπη μου, δεν μπορώ να σε κάνω να με πιστέψεις.
Ξέρεις, πρέπει να αποφασίσεις μόνος σου τι πιστεύεις.
David, όλα είναι ψέμματα. Είναι εξωφρενικό.
Μπαμπά, γιατί πάντα έκλεινες την πόρτα σε μένα,
με εκείνη ήταν μέσα, όταν ήμουν παιδί;
Τι στο καλό έκανε εκεί μέσα;
- Για ποιο πράγμα μιλάς; -Την πόρτα του γραφείου σου!
Πάντα με κλείνατε έξω, όταν εκείνη ήταν μέσα.
Όχι, η μητέρα σου έκανε διόρθωση του κειμένου.
Διόρθωση κειμένου;
Δεν σε πιστεύω!
Ρώτησες τη μαμά, "Ποια στο καλό είναι η Sylvia Fry;"
Δεν ξέρεις ούτε ποιοι είναι οι χαρακτήρες των βιβλίων σου!
- Εντάξει, τώρα, αρκετά. -Όχι, χέσε με!
- David, αυτό... -Χέσε με!
- David! - Χέσε με.
- David. - Έκανες τη μητέρα μου σκλάβα.
David. Σταμάτα.
- Χέσε με. -Ηρέμησε.
Ο πατέρας σου δεν με ελέγχει.
Είναι όλα τόσο σκατά.
- Έλα, David. Έλα. -Συγγνώμη.
Όχι, έλα τώρα. Δεν πειράζει.
- Μαμά. -Δεν πειράζει, αγάπη μου.
-Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο για σένα, γιε μου. -Όλα εντάξει.
Πήγαινε να ξεκουραστείς.
Παράγγειλε φαγητό.
Τι λες;
Joan, δεν είμαστε κακοί άνθρωποι.
Αυτό το κομμάτι που περιγράφεις να διπλώνει τα ρούχα του,
τραβάει πολύ.
Είναι επίτηδες, Joe.
Μιλάει για τη βαρεμάρα της, ενώ τον περιμένει να εμφανιστεί.
Ξέρεις, υπάρχει ρυθμός σε αυτό.
Είναι μια ατέλειωτη λίστα του κοινότοπου.
Κατάλαβα.
- Αυτό είναι καλό. -Μαμά!
Αν αυτό είναι που κάνεις...
- Θέλω να σου δείξω κάτι, μαμά. -Πρέπει να το πας παρακάτω.
-Το έχω. -Μαμά, θέλω να σου δείξω κάτι.
Θα το φροντίσω εγώ. Θα γυρίσω σε λίγο, εντάξει;
- Κοίταξέ με. - David, έλα εδώ, φιλαράκο.
Μαμά!
- Να τον πάμε κάτω. -Μαμά!
Μαμά!
Μαμά, θέλω να σου δείξω κάτι.
Μαμά!
Μας δώσατε ένα τεράστιο, ανήσυχο και υπέροχο έργο.
Με κάθε βιβλίο, Mr. Castleman, αμφισβητήσατε τη λογοτεχνική φόρμα
και επανεφηύρατε τη φύση της αφήγησης και της πρόζας.
Είστε ο άρχοντας του στυλ,
κι όμως οι χαρακτήρες σας είναι έντονα αληθινοί,
τα ταξίδια τους σπαρακτικά, οι απεικονίσεις τους οικείες και βαθιές.
Αγαπητέ Mr. Castleman,
η ανθρωπιά στη γραφή σας
υπερβαίνει τα όρια της τάξης και του φύλου.
Είστε ένας εξπέρ των λέξεων,
αλλά, κυρίως,
είστε εξπέρ στην απεικόνιση της ανθρώπινης κατάστασης
σε όλη της την πολυπλοκότητα.
Mr. Castleman, θα ήθελα να σας μεταφέρω
τα θερμά συγχαρητήρια της Σουηδικής Ακαδημίας
και σας ζητώ να λάβετε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας
από την αυτού Εξοχότητα, τον Βασιλιά.
Τσιγαρίζεις το στήθος κοτόπουλου στην κατσαρόλα.
Προσθέτεις δύο ποτήρια νερό, λίγη κέτσαπ,
λίγο αλάτι σκόρδου και στο τέλος το μυστικό συστατικό,
μια κουταλιά στιγμιαίου καφέ.
Είναι τυπική συνταγή της αμερικανο-εβραϊκής κουλτούρας;
Όχι, είναι τυπική ανάμνηση του πόσο απαίσια μαγείρισσα ήταν η μητέρα μου.
Με συγχωρείτε, Εξοχότατε. Μπορώ να συνοδεύσω τον κο. Castleman στο βάθρο;
- Ναι, φυσικά. -Ναι. Με συγχωρείτε.
- Θα επιστρέψω. -Ναι, μπράβο. Παρακαλώ.
Πείτε μου για σας, Mrs. Castleman.
Έχετε κάποια απασχόληση;
Έχω.
Και ποια είναι αυτή;
Φτιάχνω βασιλιάδες.
Ξέρετε, η σύζυγός μου θα σας πει το ίδιο.
Μεγαλειότητες, Εξοχότατε,
κυρίες και κύριοι.
Είναι μεγάλη τιμή να παρουσιάζω τον νικητή του Νόμπελ Λογοτεχνίας,
Mr. Joseph Castleman.
Είμαι βαθύτατα ευγνώμων για την τιμή που μου κάνατε.
Αλλά στην πραγματικότητα αυτή η τιμή θάπρεπε να πάει...
Αυτή η τιμή θάπρεπε να πάει σε κάποιον άλλον.
Στη σύζυγό μου, Joan.
Η Joan είναι στ' αλήθεια το καλύτερο μισό μου.
Με βοήθησε να βρω
την γαλήνη,
όπως και το θόρυβο,
για να δημιουργήσω το έργο μου.
Χωρίς αυτήν, σίγουρα δεν θα στεκόμουν απόψε εδώ πάνω.
Θα ήμουν σπίτι μου,
κοιτάζοντας μια κενή κόλλα χαρτί,
με το στόμα μου ανοιχτό σαν αποβλακωμένος.
Η σύζυγός μου είναι η ψυχική μου υγεία,
η συνείδησή μου,
και η έμπνευση για κάθε παρόρμηση
που είχα ποτέ.
Joan, είσαι η μούσα μου,
ο έρωτάς μου,
η ψυχή μου.
Και μοιράζομαι αυτή την τιμή μαζί σου.
Αγάπη μου.
- Τι κάνεις; -Φεύγω.
-Τι λες τώρα; -Όχι, εσύ μπορείς να μείνεις.
- Εγώ απλώς πρέπει να φύγω. -Με συγχωρείτε.
Joan.
Joan, άκουσε. Θέλω να σου μιλήσω...
Θεέ μου.
- Όχι, δεν πειράζει. -Ζητώ συγγνώμη.
Είναι εντάξει.
- Ελάτε, αγαπητή μου, ελάτε. - Joan.
Θα σας πάω στην τουαλέτα.
Θα ήθελα να γυρίσω στο ξενοδοχείο.
Αν μου πείτε το νούμερό σας, μπορώ να σας στείλω μια καθαρή τουαλέτα.
Όχι, ευχαριστώ. Τελείωσα γι απόψε.
Θεέ μου.
-Το βραβείο σας, κύριε. -Ευχαριστώ.
Mrs. Castleman, λυπάμαι πάρα πολύ που συνέβη αυτό.
Συγγνώμη.
Gustav, ανεβάζεις τη θέρμανση, σε παρακαλώ;
Αμέσως, κύριε.
Και μας δίνεις λίγη ιδιωτικότητα; Ευχαριστώ.
Θα πάμε στο ξενοδοχείο, θ' αλλάξεις, θα πάμε πίσω,
θα κάνουμε μια σύντομη εμφάνιση,
και θα τελειώσουμε με όλο αυτό το πράγμα.
Σε αφήνω.
-Τι λες τώρα; -Δεν μπορώ να το κάνω πια αυτό.
Μην λες ανοησίες. Δεν με αφήνεις.
Μην κάνεις τον ξαφνιασμένο, ή τον συντετριμμένο, ή τον σοκαρισμένο,
γιατί δεν θα μπορούσες να είσαι τίποτε από αυτά.
Κοίτα, ξέρω ότι δεν ήθελες να σε αναφέρω στην ομιλία μου,
αλλά πιστεύεις ότι όλα όσα είπα εκεί πάνω ήταν για πλάκα;
Εννοούσα την κάθε λέξη.
-Δώσε μου κάποια αναγνώριση. -Γιατί;
-Που σε αγαπάω. - Θεέ μου, Joe.
Τι;
Ορίστε.
- Ορίστε, πάρτο. -Δεν το θέλω.
- Σου ανήκει. -Δεν το θέλω. Είναι δικό σου.
Είναι όλο δικό σου. Έχει γραμμένο το όνομά σου!
- Πάρτο. -Δεν το θέλω.
Δεν θέλω αυτό το πράγμα!
Τι κάνεις;
Τι έκανες τώρα;
- Το έχεις; -Το βρήκα.
Δόξα τω Θεώ. Ευχαριστώ.
Joanie, έλα, κάθησε κάπου που να μπορώ να σε βλέπω.
Έλα, θέλω να σου μιλήσω.
-Θέλεις ένα ποτό; -Όχι, ευχαριστώ.
Άκουσε, Joanie...
Κοίτα, δεν υπάρχει τίποτα φρικτό
ή ντροπιαστικό ή ανήθικο σε αυτό που κάνουμε.
Είμαστε συνεταίροι συγγραφείς.
Δημιουργήσαμε ένα όμορφο έργο μαζί.
Εσύ διορθώνεις, Joe. Αυτό κάνεις μόνο.
Εγώ είμαι εκείνη που κάθομαι σε κείνο το γραφείο 8 ώρες την ημέρα.
Έτσι το βλέπεις; Αλήθεια;
Όλα αυτά τα χρόνια έβραζες στο ζουμί σου από πικρία;
Και όλα τα χρόνια που σου έτριβα την πλάτη,
σου έφερνα τσάι, σου μαγείρευα, πρόσεχα τα παιδιά,
για να μπορείς να δουλεύεις απερίσπαστα;
Νομίζεις ότι δεν υπήρχαν στιγμές που με σκότωνε
που εσύ ήσουν εκείνη με το χρυσό άγγιγμα;
Νομίζεις ότι ξυπνάω κάθε πρωί, νιώθοντας υπερήφανος για τον εαυτό μου;
Όμως είπα ποτέ ότι τέλειωσα με αυτό το γάμο,
ότι φεύγω;
- Όχι, είχες εξωσυζυγικές σχέσεις. -Θεέ μου.
Και μετάνιωσα για την κάθε μια τους.
Ναι, εντάξει, έκλαιγες στην ποδιά μου, με ικέτευες να σε συγχωρήσω,
και πάντα σε συγχωρούσα, γιατί, ξέρεις,
με είχες πείσει ότι το ταλέντο μου σε έκανε να το κάνεις.
-Σκατά. - Και μετά όταν ήμουν πολύ θυμωμένη
ή οργισμένη, ή πληγωμένη για να γράψω,
μου έτριβες την πλάτη,
και έλεγες, "Χρησιμοποίησέ το, Joanie. Χρησιμοποίησέ το."
-Δεν το είπα ποτέ αυτό. -Το είπες.
Ήμουν τυχερή που είχα να το βάλω κάπου.
Οι κριτικοί λάτρεψαν την εικόνα της Sylvia Fry, ξέρεις,
να σκουπίζει τους λεκέδες από τα δάκρυα από το φόρεμά της.
Το λάτρευαν, άλλο ένα αριστούγρημα του Castleman.
Το στήθος σου φούσκωνε, όταν μου διάβαζες εκείνες τις κριτικές.
Διογκωνόταν.
Και αντί να γίνω έξαλλη,
αντί να σκεφτώ τι κάνει όλο αυτό στα παιδιά μας,
σε παρατηρούσα και έλεγα,
"Θεέ μου, πώς μπορώ να αποδώσω αυτή τη συμπεριφορά;
"Πώς μπορώ να την εκφράσω με λέξεις;"
Και ξέρεις κάτι; Το έκανα, εδώ ακριβώς.
Εδώ. Ναι, άλλο ένα αριστούργημα του Castleman.
Και για να δούμε. Αυτό το έγραψα αφού πήδηξες...ποια ήταν;
-Ναι, την τρίτη μας νταντά. -Θεέ μου.
Αυτό το βιβλίο δεν είχε καμμιά σχέση με την νταντά.
Είχε. Σε κάθε σελίδα.
Αυτές είναι οι ιστορίες μου, η κουλτούρα μου, η οικογένειά μου, οι ιδέες μου.
Οι λέξεις μου, ο πόνος μου, οι μοναχικές μου ώρες σε αυτό το δωμάτιο
μετατρέποντας την απαίσια συμπεριφορά σου σε λογοτεχνικό χρυσάφι!
Ποιες συναρπαστικές ιδέες είχες εσύ ποτέ;
Δεν ήσουν παρά μια προνομιούχα, καθωσπρέπει φοιτητριούλα.
Η μοναδική καλή ιστορία που έγραψες ποτέ μόνη σου ήταν για την Carol.
Μου έκλεψες τότε από τη ζωή μου.
Ντροπή σου, Joe.
Σου άρεσε να κουρνίαζεις στο Village με τον μεγάλο, κακό Εβραίο.
Σου άρεσε να κάνεις τους γονείς σου να νιώθουν άβολα.
Είχες την λογοτεχνική ζωή και το σπίτι δίπλα στη θάλασσα.
Σου άρεσε να έχεις τα ωραία ρούχα και τα ταξίδια και όλα τα προνόμια
χωρίς να πρέπει να παντρευτείς κάποιον κόπανο από χρηματιστηριακή εταιρία.
-Τα είχες όλα, κοπέλα μου. -Μπορείς να τα πάρεις πίσω.
Δεν τα θέλω.
Τι κάνεις;
Θα περάσω τη νύχτα στο δωμάτιο του David,
και όταν γυρίσω σπίτι, θα τηλεφωνήσω σε δικηγόρο.
Αυτό είναι γελοίο. Joanie, έχουμε παιδιά.
Έχουμε εγγόνι.
Έχουμε φίλους που ξέρουμε χρόνια
που θα αρχίσουν ένας ένας να εξαφανίζονται.
Πού θα είσαι;
Θα ζεις μόνη σου, νιώθοντας γενναία; Αυτό θέλεις;
Joanie, περίμενέ με. Μη φεύγεις μακριά μου, που να πάρει!
Μη με ακουμπάς!
Να μη σε ακουμπάω;
Joanie, πρέπει να το συζητήσουμε αυτό.
Δεν μπορώ να το κάνω άλλο, Joe.
Δεν μπορώ να το κάνω. Δεν μπορώ να το αντέξω.
Δεν μπορώ να αντέξω την ταπείνωση
να κρατάω το παλτό σου και να τακτοποιώ τα χάπια σου
και να βγάζω τα ψίχουλα από το μούσι σου
και να σπρώχνομαι στην άκρη με όλες τις άλλες συζύγους
για να μιλήσω για κάποια εξόρμηση για ψώνια,
ενώ εσύ λες σε όλους τους συγκεντρωμένους κόλακες
ότι η σύζυγός σου δεν γράφει!
Η σύζυγός σου, που μόλις κέρδισε το βραβείο Νόμπελ!
Αν είμαι τέτοιο αναίσθητο και ατάλαντο σκατό,
γιατί στο καλό με παντρεύτηκες;
Θεέ μου, Joe.
Όχι, ειλικρινά θέλω να μάθω. Γιατί με παντρεύτηκες;
Δεν ξέρω.
Δεν μπορώ να σκέφτομαι άλλο.
- Joanie, έλα δω. -Θέλω να βγάλω αυτό το φόρεμα.
Έλα εδώ.
Άσε με... Έλα εδώ...
- Joanie. - Θεέ μου.
- Τι; -Όχι.
Όχι.
Να πάρει.
Τι στο καλό;
Θεέ μου.
Τι είναι;
Θεέ μου. Εδώ, ξάπλωσε.
- Πονάω. -Καλά, ξάπλωσε.
- Θεέ μου. -Ξάπλωσε πίσω.
Εντάξει.
Θα τηλεφωνήσω.
Ναι, γεια σας, είμαστε στην σουίτα των επισήμων.
Νομίζω ότι ο σύζυγός μου παθαίνει καρδιακή προσβολή.
Παρακαλώ, στείλτε ένα. Ναι, το συντομότερο δυνατό. Ευχαριστώ.
-Εντάξει, καλέ μου. -Θεέ μου.
Θυμήσου ότι πρέπει να ανασαίνεις.
Πολύ αργά. Εντάξει.
Εντάξει, ωραία.
- Εντάξει. -Είμαι καλά.
-Θα γίνεις καλά. -Είμαι εντάξει.
Εντάξει.
Joanie.
Θα έρθουν.
Με αγαπάς;
Ναι, σε αγαπώ, Joe.
Σε αγαπώ πάρα πολύ.
Θεέ μου.
Είσαι πολύ καλή ψεύτρα.
Πώς θα μάθω;
- Joe; Εντάξει, Joe. - Θεέ μου.
Μείνε εδώ, Joe. Μείνε μαζί μου. Κοίταξέ με, Joe.
Μείνε εδώ. Κρατήσου, Joe.
Μη με αφήνεις, Joe. Joe;
Mr. Castleman;
Mr. Castleman, με ακούτε;
Λυπάμαι. Πρέπει να κάνετε πιο κει.
Μετάφραση: Calamity Jane
Θέλετε άλλο ένα, Mrs. Castleman;
Όχι, ευχαριστώ.
Δεν ξέρω αν με θυμάστε,
αλλά σας σέρβιρα στο ταξίδι του πηγαιμού.
Θυμάμαι.
Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας.
Ευχαριστώ.
Ξέρετε, βλέπω πολλά ζευγάρια στις πτήσεις μου,
κι εσείς και ο σύζυγός σας...
Ήθελα μόνο να πω, ότι μπορούσα να καταλάβω
ότι είχατε μια υπέροχη σχέση.
Πώς;
Κάτι στον τρόπο που ήσαστε μεταξύ σας.
Με συγχωρείτε.
Ο Nathaniel Bone θα ήθελε να σας μιλήσει.
Θέλετε να του πω ότι κοιμάστε;
Όχι, δεν πειράζει.
Δεν ξέρω τι να πω.
Έχω σαστίσει.
Πώς είστε;
Είμαστε ακόμα σε σοκ.
Ναι. Νομίζω ότι όλοι είμαστε.
Είναι πολλά να διαχειριστούμε.
Nathaniel.
Ναι;
Γι αυτό που συζητούσαμε τις προάλλες...
Ναι;
Θέλω να πω, ότι αυτό που υπονόησες δεν αληθεύει,
και αν κακολογήσεις το ταλέντο του Joe με οποιοδήποτε τρόπο, θα σε πάω σε δίκη.
Καλή τύχη, Nathaniel. Είμαι σίγουρη ότι θα γράψεις ένα καλό βιβλίο.
Άκουσες κάτι απ' όλα αυτά;
Ναι.
Όταν φθάσουμε σπίτι μας, θα σας φωνάξω εσένα και την αδελφή σου,
και θα σας τα πω όλα.
Εντάξει, μαμά.